بیت‌کوین مثه نون‌سنگک!

بیت‌کوین ملکه‌ی بیت‌ها 🙂
طی یک‌سال اخیر، محال بوده در هرجای دنیا، با کسی صحبت کنم و اون شخص راجع به بیت کوین (Bitcoin) نشنیده باشه. کلی مطلب در اینترنت راجع به Bitcoin هست، اما اغلب به انگلیسی. البته که مطالب خوب فارسی هم هست. اما مطلب خوبی که خیلی ساده توضیح داده باشه واقعاً قضیه بیت کوین چی هست، کم دیدم.
انقدر درباره‌ی بیت‌کوین و رمزارزها سوال می‌شه که تصمیم گرفتم با استفاده از ایده‌هایی که از مطالب دیگه گرفته بودم، و یکسری مثال که در دنیای واقعی ما ایرانی‌ها ملموس باشه، مطلب ذیل رو آماده کنم و تا جایی که میشه بسادگی نکات مهم قضیه رو توضیح بدم.
چراکه بنظرم قبل از ورود به کاری، مخصوصاً حوزه‌ی ارزهای دیجیتال، بهتره حداقل یک ایده‌ای داشته باشیم که قضیه چی هست و مزایای واقعی اون سیستم رو درک کنیم تا اینکه فقط به این فکر کنیم که با خرید بیتکوین، خیلی سریع پولدار میشیم.
برخی لغات سعی شده صرفاً ترجمه‌ی لغت انگلیسی اون‌ها نباشه، بلکه کلمه‌ای باشه که شفاف‌تر منظور رو برسونه.

تبادل حضوری

یک صبح زیبای جمعه، رفتم ۱ عدد نون سنگک خریدم و دارم برمیگردم که توی کوچه آقای همساده منو نون‌سنگک بدست میبینه و اصرار که «این ۱ عدد نون رو بده بمن به قیمت بیشتری ازت می‌خرم حتی!» بالاخره راضی می‌شم و نون رو تقدیمش می‌کنم، و نهایتاً بقول اون مجری معروف، ۱ نونی که داشتم رو دادم به اون، پس دیگه هیچ نونی ندارم، یعنی من ۰ نون دارم و همساده ۱ نون؛ پس ۰ – ۱ به نفع همساده

آقای همساده و نون‌سنگک!

ساده بود، درسته؟ حالا بیاین یکم فلسفیش کنیم قضیه رو 🙂

۱ نون در دست من بود که بطور فیزیکی اون رو در دست آقای همساده گذاشتم. من اونجا بودم، آقای همساده هم بود؛ هردو می‌دونیم که این اتفاق افتاد. هر دو ۱ نون و تبادلش رو دیدیم و با دستای خودمون تبادل نون رو حس کردیم.
نیاز به شخص ثالثی نبود که کمک کنه این تبادل نون رخ بده و تأیید کنه که این اتفاق افتاده.

حالا اون ۱ نون برای آقای همساده اس و من هیچ کنترلی روی اون ندارم؛ آقای همساده هرجوری که بخواد می‌تونه از اون نون استفاده کنه، با پنیر، گردو، کره یا مربا، هرجوری که بخواد. حتی میتونه تقسیمش کنه و بده به آقای دور، و آقای دور باز نون و تقسیم کنه یا کلش رو بده به آقای مجری، یا بذاره‌اش توی فریزر برای آینده یا هرچی.
و من هم دیگه نونی ندارم که خودم استفاده کنم یا بخوام بدمش به یکی دیگه، مثلاً آقای دور.

به کل این اتفاق می‌گن تبادل حضوری؛ حالا بجای نون سنگک این تبادل می تونست برای کتاب باشه، یا سیب، یا گلابی، هر چی، حتی یک اسکناس!

نون‌سنگکِ دیجیتال (بخوانید بیت‌کوین)

بیت‌کوین یا نون‌سنگک دیجیتالی؟ مسئله این است!

حالا، فرض کنیم تکنولوژی به جایی رسیده که آدما می‌تونن حتی نون سنگک دیجیتال مصرف کنن و من یک نون سنگک دیجیتال دارم و دوباره میدمش به آقای همساده.

یه نکته مهم رو اینجا باید درنظر گرفت: نون‌سنگک، من و آقای همساده هرکدوم در شبکه‌ی مجازی نون‌سنگک‌ها یک «شناسه یکتا» داریم. «شناسه» می‌تونه یک چیزی باشه شبیه کد ملی که باعث میشه اصغر آقای بقال از اصغر آقای سبزی فروش تو سیستم‌های اداری و … متمایز بشه و مشخص بشه که هر کدوم اینا یه فرد مجزا هستن حتی اگر اسم، فامیل و اسم پدرهاشونم یکی باشه.
توی این شبکه‌ی مجازی نون سنگک دیجیتالی، حتی به تراکنش «تبادل نون‌سنگک دیجیتال» بین ما هم یک شناسه داده می‌شه. (دقیقاً مشابه تراکنشهای بانکی)

در این دنیای دیجیتال، آقای همساده از کجا باور کنه که من دقیقاً همون نون سنگک دیجیتال رو بهش دادم و الان اون کاملاً اختیارش رو داره و ۰ – ۱ هستش قضیه؟ اصلاً آقای همساده شکاک هم هست، میگه: «از کجا معلوم تو این نون رو کپی نکرده باشی و اصلش پیش خودت باشه؟ شاید نون تقلبی بمن دادی. از کجا بفهمم نون رو اصلاً دادی بمن؟ شاید آقای دور یهو اومده نزدیک شده نون رو گرفته باشه اون وسط»
حتی شاید چون از یک نونوایی خیلی خاص، نون سنگک دیجیتالی خاشخاشی گرفتم، و یکم این روزا مثه تخم مرغ گرون شده، ازش هزاران کپی گرفتم و برای فروش توی سایت دیوار گذاشته باشم.

یه مثال ساده تر. این روزا قطعا از نسخه های دیجیتال کتاب‌ها مثلاً pdf ها بارها و بارها استفاده کردیم و می کنیم. خب فرض کنیم من نسخه‌ی pdf از یه کتاب رو از سایتی غیر از ناشر اصلی می‌خرم، یا مثلا یه سرچ تو گوگل میزنم و یک سایت متفرقه به طور رایگان دانلود می‌کنم. خب از کجا معلوم که این نسخه‌ی دیجیتالی کتاب که من الان دارم از اون سایت نامعلوم می خرمش یا رایگان دانلودش میکنم، همون نسخه ی اصلی کتاب باشه که ناشر داره می فروشتش با محتوای اصلی و درست؟ از کجا معلوم اصلا نسخه ی ویرایش شده یا نسخه ی ناقصش نیست؟ ادامه خواندن “بیت‌کوین مثه نون‌سنگک!”

Segment Routing : بررسی مفاهیم پایه و عملکرد

در این پست سعی شد تا دلایل و مشکلاتی که سبب پر رنگ شدن ایده ی Source Routing و تولد راهکاری با نام Segment Routing گشتند، بررسی شوند. Segment Routing تکنولوژی نه چندان جدید برای انجام Source Routing می باشد. در این روش، مبدا مسیری را انتخاب کرده و آن را در قالب لیستی از سگمنت ها در هدر پکت قرار می دهد. segment ها مشخص کننده ی رفتار و عملی هستند که باید در قبال پکت صورت گیرد. با استفاده از سگمنت روتینگ در شبکه ها، دیگر نیازی نیست که منطق ارسال پکت ها حتما بر اساس یک application خاص یا بر اساس یک جریان خاص باشد، بلکه forward پکت ها تنها بر اساس همان دستورالعملی که توسط سگمنت ها مشخص شده اند، صورت می گیرد.

تفاوت سگمنت روتینگ با MPLS و MPLS-TE در آن است که، Segment Routing از هیچ پروتکل اضافه تری چون LDP و RSVP برای سیگنالینگ و forward اطلاعات خود در طول یک دامنه ی SR استفاده نمی کند بلکه در مقابل، این اعمال را تنها با بهره گرفتن از قابلیت های توسعه یافته ی پروتکل هایی چون OSPF و IS-IS انجام می دهد. هم چنین در هنگام اجرا در یک ساختار MPLS یا IPv6، می تواند مستقیما از data plane آن ها بهره گیرد. اگر ساختار MPLS باشد، SR مستقیما از MPLS Data Plane بدون هیچ تغییری در آن، استفاده می کند. مزیت دیگر SR نسبت به MPLS در استفاده ی کارآمدتر از bandwidth و همینطور کاهش latency است.

Segment Routing: مفاهیم پایه

یک دامنه ی SR مجموعه ای از روترها است که اصطلاحا همه ی آن ها SR-Capable می باشند به این معنا که قابلیت تشخیص و کار با سگمنت ها را دارند. مشابه LSP در MPLS، مسیری در دامنه ی SR که به منظور ارتباط نقاط مختلف از آن استفاده می شود، SR-PATH نام دارد. SR-PATH الزاما کوتاهترین مسیر محاسبه شده توسط IGP نیست. به بیان بهتر SR-PATH می تواند کوتاهترین مسیر محاسبه شده توسط IGP و یا مسیری که بر حسب پارامترهای TE تعیین شده است، باشد. در واقع این سگمنت ها هستند که هر کدام بخشی از مسیر را مشخص می کنند که ترکیب آن ها با هم، نشان دهنده ی کل مسیر از یک مبدا تا یک مقصد مشخص می باشد. ادامه خواندن “Segment Routing : بررسی مفاهیم پایه و عملکرد”

Meltdown و Spectre: دو خانواده‌ی خطرناک برای پردازنده‌ها

همین ابتدا خیال شما را راحت کنم؛ اگر دستگاهی پردازنده‌ی کامپیوتری دارد، به احتمال خیلی زیاد در معرض خطرات  بزرگ امنیتی Meltdown و Spectre هست. موضوع آنقدر جدی است که Brian Krebs یکی از متخصصین مطرح امنیت اطلاعات در وصف آن گفته: «رخنه‎‌های ترسناکِ تراشه، شبح فروپاشی را احضار می‌کنند». اگر می‌خواهید درباره این خطر جدی و مقابله با آن بدانید، پیشنهاد می‌کنم تا انتهای مطلب همراه باشید.

این نوشته بطور اختصاصی برای بلاگ ابر آروان در این لینک نوشته و توسط محمد کلانتری ویرایش شده‌است.
پیشنهاد می‌کنم وبلاگ ابر آروان را دنبال کنید!

شبح فروپاشی

در هفته‌های پایانی سال ۲۰۱۷، سیستم‌عامل‌های ویندوزی و لینوکسی یک سری به‌روزرسانی امنیتی دریافت کردند که نحوه‌ی مدیریت حافظه‌ی مجازی (Virtual Memory) توسط سیستم‌عامل را تغییر می‌داد. حتی در برخی موارد باعث کاهش راندمان ۱۷٪ تا ۵۰٪ هم شده است. هرچند که تحلیل‌ها و گمانه‌زنی‌های مختلفی وجود داشت، اما در ابتدا علت این به‌روزرسانی‌ها و اینکه با چه مشکل امنیتی مقابله می‌کند، مشخص نبود. تا اینکه در سومین روز سال جدید میلادی، کارشناسان امنیتی خبر از وجود باگ‌های سخت‌افزاری بسیار جدی بنام Spectre و Meltdown دادند که مستقیما ریشه در شیوه‌ی کارکرد پردازنده‌های رایانه‌ای (CPU) دارد. به‌وسیله‌ی باگ‌های این دو خانواده، امکان نشت اطلاعات و دسترسی به محتوای برنامه‌های در حال اجرا فراهم می‌شود.

هرچند که برنامه‌ها عموما دسترسی خواندن اطلاعات جاری برنامه‌های دیگر را ندارند، یک بدافزار می‌تواند با بهره‌گیری از حفره‌های امنیتی Meltdown و Spectre، اطلاعات مربوط به حافظه‌ی سایر برنامه‌های در حال اجرا را به دست آورد. یعنی مثلا رمز شما که در مرورگر یا نرم‌افزار مدیریت رمز ذخیره شده، عکس‌های خصوصی، ایمیل، پیغام‌های داخل پیام‌رسان، و حتی اسناد حساس کاری.

حفره‌های Meltdown و Spectre بر روی کامپیوتر شخصی، موبایل و حتی روی ابر هم وجود دارند. گروه‌های مستقل امنیتی جداگانه این آسیب‌پذیری را کشف کرده‌اند، که در راس آن‌ها پروژه Zero گوگل قرار دارد. وصله‌های امنیتی لازم برای مقابله با آن هم پیش از اعلام عمومی تا جای ممکن آماده شده بود. ولی این حفره‌ها بیشتر جنبه‌ی سخت‌افزاری دارد و در نتیجه عمیق‌تر و زیرساختی‌تر از آن است که به راحتی بتوان جلوی آن‌ها را گرفت. ادامه خواندن “Meltdown و Spectre: دو خانواده‌ی خطرناک برای پردازنده‌ها”

پدربزرگ و حفظ امنیت اطلاعات

تصویر: PathDoc/Shutterstock

پیرو باگ‌های اخیری که کشف شد (Spectre و Meltdown) و هزاران باگی که قبلاً کشف شدن، و امنیت اطلاعات رو بشدت تحت تاثیر قرار دادن، داشتم فکر میکردم که “بهترین، راحت‌ترین، ساده‌ترین، کارامدترین و اساسی‌ترین” راه‌کارهای امنیت اطلاعات چیا هستن که یکی بتونه حتی به پدر و مادر مسن آموزش بده؟ چند مورد به ذهنم رسید که در ادامه ذکر می‌کنم: ادامه خواندن “پدربزرگ و حفظ امنیت اطلاعات”

امنیت BGP : بررسی جزئیات تغییر مسیر ترافیک مقاصد محبوب به ISP روسی

منبع: bgpmon.net

در 12 دسامبر 2017، سرویس مانیتورینگ دنیای اینترنت، BGPMon، اتفاقی عجیب را گزارش کرد که بر طبق آن ترافیک شبکه هایی همانند گوگل، مایکروسافت، فیسبوک، اپل و … برای مدت زمان مشخصی از طریق یک ISP ناشناخته ی روسی مسیریابی شدند.

این اتفاق سبب شد تا بار دیگر این سوال مطرح شود که آیا ارتباطات در دنیای اینترنت امن و قابل اعتماد هستند؟ به بیان بهتر، آیا پروتکل BGP که وظیفه ی برقراری ارتباطات بین backbone ها، ISP ها و شبکه های بزرگ را در دنیا بر عهده دارد، دارای مکانیسم های امنیتی کافی هست؟

با گذشت سال ها و با وقوع اتفاقات مختلفی که از آنها با عنوان hijack یا ربوده شدن مسیرها یاد می شود، همانند اتفاق 12 دسامبر که تنها 8 ماه بعد از مسیریابی ترافیک مقاصدی همانند Master Card، Visa و … از طریق یک ISP تحت نظارت دولت روسیه، به وقوع پیوست، تقریبا این امر محرز گشته که امنیت BGP جز در حد حرف نیست.

با وجود همه ی این تفاسیر، چند نکته در رابطه با اتفاقی که در 12 دسامبر رخ داد، وجود دارند که کمی مشکوک بوده و جای تامل داشتند: ادامه خواندن “امنیت BGP : بررسی جزئیات تغییر مسیر ترافیک مقاصد محبوب به ISP روسی”